Uit het lood

februari 28, 2011 § 17 reacties

hij moest en zou de zee in... 't was pas februari

Hij is weer thuis: Zoon. Tijdelijk. Omdat zij niet verder wilde. Uit het lood is hij. Hij begrijpt het niet en doet nog een poging, met veel bloemen maar ze is onvermurwbaar. Nog verder van huis is hij daarna.

Het is zeker vijfien jaar geleden dat ik hem zo hartverscheurend heb zien huilen. Ik troost hem en zeg dat het tijdelijk is: die alles verterende brandwond van binnen.

En ik? Ik leer hem nu echt koken ( want hij wil alles anders doen). Ik luister naar zijn muziek. Zing met hem wanneer hij gitaar speelt. Scrabble en roep terwijl ik in de pannen roer, de oningevulde woorden van zijn kruiswoordpuzzel.  Opnieuw was ik zijn kleren.

Dit keer erger ik me niet aan zijn opgerolde vuile sokken. Aan alles komt een eind. Ook ik weet dat dat zo is.

©lasja
foto: kamira

Ongeslachtelijk

februari 26, 2011 § 21 reacties

’t Was niet omdat ik een hekel had aan Biologie. ’t Kwam vooral omdat ik het vak op maandag het 8-ste uur had van een docent die te aardig was. Nog steeds schaam ik me voor het samen met andere klasgenoten verstoren van zijn les. Ik blufte me door mijn mondeling examen (toentertijd werd er  geen schriftelijk examen afgenomen voor dat vak ). En spijt heb ik ook wel,  zo af en toe, dat ik in plaats van op te letten tijdens de les alles aangreep om roze    koeken te gaan halen in de kantine. Want wat heb ik een tijd verspild!

Sinds kort zit ik (weer) regelmatig op een stoeltje in de tuin…een sigaretje te roken…. Ik verbaas me ieder jaar opnieuw over de komst van de sneeuwklokjes. Dat ze de kou en de nattigheid trotseren en moedig hun tere kopjes boven de grond steken. En dat niet alleen: ieder jaar komt er op een onverwachte plek in de tuin zo’n klasje witkopjes bij. D’r komt geen bij of ander insect aan te pas, zelfs geen sex. Ongeslachtelijk vermeerderen ze zich, ondergronds als het ware. Ze komen oorspronkelijk uit de Franse bossen en zijn- voordat ze in de rest van Nederland uitgezet werden- gekweekt in speciale sneeuwklokjesbossen op Texel. Dat u dat weet (en nu niet geljk een roze koek gaan eten).

Te lang

februari 24, 2011 § 8 reacties

foto: lasja

Te lang hebben mijn tenen het zand

mijn neus de geur

en mijn zicht de horizon

moeten ontberen

Had ik nog iets te lezen….

februari 22, 2011 § 17 reacties

‘Mevrouw, kent u nog een goed boek?‘ Met haar bruine ogen keek ze me vorsend aan. Ik knikte en zei dat ik een boek had waar ik helemaal van ondersteboven was. ‘Wel een dik boek’, zei ik erbij. Ze haalde haar schouders op en antwoordde: ‘Ik mag ’s avonds toch de deur niet uit, daarom ben ik gaan lezen’. Ik gaf haar het boek van Arthur Japin mee ( het boek over vergeving en waarvan ik hier de titel niet noem om zo te voorkomen dat leerlingen opnieuw mijn blog ontdekken). Na twee weken had ze het uit. In die tussentijd hield ze me op de hoogte: ‘Mevrouw, ’t is zo mooi… ik vind die Granny zo ongeloofelijk sterk… oooh mevrouw ik moest er bijna van huilen… ‘.

Weten dat het verwijswoord van het meisje ‘dat’ is, is één. Ontdekken wat er in boeken te vinden is over het leven, jouw leven, is een ervaring die je nooit vergeet. Twee leerlingen van mijn mavo drie klas hebben het boek nu gelezen en hun mening erover heeft een veel grotere invloed in de klas dan die van mij. Haleluja!

Libië

februari 21, 2011 § 7 reacties

‘Ik zag rookpluimen boven de oude stad en overal uitgebrande barricaden. Hier net om de hoek, voor het politiebureau staat een tweetal uitgebrande politieauto’s’. Dat hoorde ik vanmorgen onze ambassadeur in Libië vertellen over toestand daar. Omdat er nauwelijks buitenlandse journalisten worden toegelaten, werd hij gebeld…om te vertellen wat hij ervan meegekregen had…van de onlusten, de protesten, de doden…

Over die laatsten geen woord. Terwijl er wordt gesproken over een dodenaantal van 400. Vierhonderd mensen doodgeschoten omdat ze demonstreren voor vrijheid en gelijkheid in hun land. Dat onze ambassadeur daar dan niets over zei, daarvoor schaamde ik me.

Kadhafi heeft zich de afgelopen jaren laten adviseren door een aantal Amerikanen. Het was eigenlijk meer een mediatraining.  Hij wilde vooral veel meer gezien worden als filosoof. Dat zal niet meer lukken, vermoed ik. Filosofen zitten immers vaak met hun neus in de boeken, stilletjes te kauwen op vragen waar de antwoorden niet zomaar één – twee- drie op te vinden zijn. Het antwoord van Khadaffi op de demonstraties was zonneklaar.

Hij is een ijdele bruut tijdens zijn leven en zal zo ook opgetekend worden na zijn dood.

update: 21.30 uur: klik

de Willemsbrug

februari 20, 2011 § 5 reacties

de brug kennen is soms beter dan de weg kennen

jutten

februari 19, 2011 § 14 reacties

ik jut…

wat af

Waar ben ik?

Je ziet het archief van februari, 2011 om zeeschuim.