Neighbours

maart 13, 2011 § 12 reacties

We luisteren gespannen naar de berichten op de radio, Dochter en ik, zij aan zij in bed nog.  Onbegrijpelijk en onvoorstelbaar, tsunami en aardbeving.  Dochter leest het krantenbericht voor en constateert dat epicentreum niet geschreven wordt als episch centrum. Het leven… gruwelijk en hoopvol tegelijkertijd…omdat het doorgaat.

Mijn buren zijn stille buren. Onzichtbaar haast. Alleen doordat ’s avonds  het licht brandt in de huiskamer, weet ik dat ze er nog wonen. Expats uit Japan. Het is inmiddels het vierde stel dat er woont. Het eerste stel aan wie het huis voor veel werd verhuurd,  had twee kinderen. Bij hen dronk ik thee met bladgoud erin. Na anderhalf jaar verhuisden ze naar Amstelveen. Het was hier in Maasstad te eenzaam. Onlangs ontving een kaart van ze. Ze zouden per 1 maart weer terugkeren naar Japan. Voorgoed.  Ik realiseerde me pas na de komst van stel 2, 3, en 4 dat het eerste stel bijzonder openhartig was geweest. Japanners zijn erg op zichzelf, niemand tot last, altijd aan het werk. Soms per toeval komen we elkaar tegen. Een korte, vriendelijke groet maar nooit als eerste. ‘Japanners zijn stoïcijns, hun binnenwereld kan in brand staan maar ze zullen dat niet uiten of tonen. Dat is hun volksaard, ze zijn erin gedrild, het zit als ware in hun genen….’,  hoor ik hoogleraar Rien Segers vertellen.  Zouden ze weten dat dit is wat over hen verteld wordt, denk ik. ‘Japanners zijn op hun best wanneer ze in een dal zitten’, zegt die hoogleraar ook nog. Misplaatst en slecht getimed vind ik zo’n uitspraak.  In mijn beste engels schrijf ik een kaartje en doe dat in de bus bij de buren. Op de enveloppe schreef ik: neighbours.

update 14/03/11–>11.49 uur:

 Toen we ’s avonds aan een pot scrabble zaten(sinds Zoon weer thuis woont, worden er weer bordspellen gespeeld), werd er gebeld. Het was buurman. Hij kwam zeggen dat hij het kaartje erg op prijs stelde en dat zijn familie ‘safe’ was.  Binnen komen wilde hij niet. Wel schonk hij een fles Saki en vertelde dat hij in de loop van deze week naar Japan ging om te helpen. De gang was te smal en te donker voor verder uitwisseling. Hoofdknikkend en achteruitlopend vertrok hij. Wij, Zoon en ik, knikten mee.

Advertenties

Getagd: , , ,

§ 12 Reacties op Neighbours

  • fr@nsmuthert schreef:

    ‘Japanners zijn stoïcijns, hun binnenwereld kan in brand staan maar ze zullen dat niet uiten of tonen. Dat is hun volksaard, ze zijn erin gedrild, het zit als ware in hun genen….’,
    Dat zal nu wel zwaar onder druk staan, vrees ik.

  • Lasja schreef:

    Frans, eerlijk gezegd vond ik het nogal pedant wat die meneer beweerde

  • Japanners zijn gewone mensen, je kunt nog zo gedrild worden, het kan toch teveel worden. Ik wens ze veel stekte.

  • martin schreef:

    Japanners zijn ook gewoon mensen. Ik volg het nieuws een beetje, maar je schrikt van wat je ziet, hoort en leest. Jaren geleden op de Volksuniversiteit zat er een Japanse. Een vriendelijk mens. Het was in de tijd at ik Japan las van Karel van Wolferen. Hier ontmoette ik gewoon een mens. Ook in mijn werk kwam ik ze tegen. Met die mensen had ik meer gemeen dan met het gros van de Nederlanders. Het is maar hoe je de mens typeert, hoe groot de afstand wordt.

  • Een handreiking naar mensen in spanning omtrent hun naasten, ver weg. Zo mooi kan nabuurschap zijn. Groet,Athy.

  • Annet schreef:

    Klopt, niets wat je over een ander zegt is waar,
    het geeft zogenaamd zekerheid iets te benoemen
    maar een mens is duizend eigenschappen meer…..

  • Lasja schreef:

    antoinette, zo is dat

    martin, buurman kwam gisteren langs, zichtbaar aangeslagen

    athy. het komt ook dordat de contacten moeizamer zijn…de taal vormt een enorme barrière

    annet, duizend en meer…te veel om te kaderen 😉

  • Annet schreef:

    Lasja, nooit geweten ook dat Japan zo schokgevoelig was….
    Eigenlijk nooit vast grond onder de voeten….
    Dat tekent een volk ook…..

    Mooi die update…dat beleefde is heerlijk om mee te maken lijkt me…..

    Lieve groet!

  • kamira schreef:

    ik vind het verschrikkelijk allemaal

  • Blewbird schreef:

    Ik heb gisteren in de Hortus een Japanse familie aangesproken en gezegd hoe ik meeleef met ‘the Japanese people”. Ze waren op zaterdag naar NL vertrokken en hadden waarschijnlijk nog maar half door wat er aan de hand is.

  • assyke schreef:

    menselijk contact, wie is daar nu niet op gesteld
    het lijkt me juist erg moeilijk als je geleerd is alles binnen te houden
    en het eind van de catestrofes lijkt nog lang niet in zicht

  • Lasja schreef:

    annet, dat was heel ontroerend om mee te maken

    kamira, ik ook

    blew, dat is helemaal zo onwezenlijk wanneer je je elders bevindt terwijl je vader/moederland veranderd is ineen hel

    assyke, de rampen stapelen zich op…arme Japanners

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Wat is dit?

Je leest nu Neighbours voor zeeschuim.

Meta

%d bloggers liken dit: