Wat heeft u in de tuin staan?

april 26, 2011 § 20 reacties

De weg naar school (= werk) zit vol vermoede en onvermoede hindernissen. Zo weet ik bijvoorbeeld dat ik met ijzel voorzichtig moet fietsen over de bruggetjes sinds ik daar vorig  jaar een onverwachte schuiver over maakte.  Ik heb 6 maanden lang pijn aan mijn rechterknie gehad en vind mezelf sindsdien geen trut meer wanneer ik in tijden van gladheid afstap voordat ik de bocht neem.

Maar goed dat was afgelopen winter en nu zitten we midden in de lente en lijkt het wel zomer. Ik fiets lichter en kijk wat argelozer om me heen. Reigers vliegen af en aan om hun nesten te fatsoeneren onderwijl ijselijke kreten uitslaand. Weleens goed naar een reiger gekeken? Wat een venijnige rotkop heeft dat dier. Mocht ik ooit vogel worden in een volgend leven, dan toch liever geen reiger. Doe mij maar terugzetten als meerkoet of fuut natuurlijk. Er zijn meer dieren die mijn route kruisen: ooievaars, parmantig stappend op die stelten van ze, mekkerende geiten, honden en bazen aan een riem, ook weleens een dooie vos of een platgereden konijn… Ik mag niet mopperen. Per slot van rekening woon en werk en als gevolg daarvan fiets ik altijd in hartje stad.

Toen ik blijmoedig de Irenebrug over gefietst was (daarna daalt de weg dus maak je met weinig inspanning een aardige snelheid) zag ik rechts van me tussen de bomen door iets wits/zwarts . Ik moest mijn ogen (vanwege die snelheid) toch ook een beetje op het fietspad houden – je weet maar nooit wie of wat op het idee komt om over te steken wanneer ik daar in volle vaart voorbij sjees-  dus had niet meteen in de gaten wat er te zien viel. Maar na een tweede, meer gerichte blik zag ik dat er twee koeien op het grasveld stonden. ‘Koeien!!!’, dacht ik… ‘d’r is in de verste verten geen weiland te bekennen. Hoe komen die hier in ’s herensnaam?‘  Van de weersomstuit sodemieterde ik bijna van mijn zadel. Enigszins bekomen van de onsteltenis zag ik dat het om twee kunstkoeien ging. Ja, u leest het goed: kunstkoeien. Naast de tuinkabouter en de potplant zet je bij de eerste zon  nu ook je kunstkoe in de tuin. Voor de gezelligheid waarschijnlijk.

 ’t Is maar goed dat levende koeien praktisch niet meer buiten komen. Ze zouden bij het zien van die kunstkoeien maar anarchistische gedachten  krijgen en mogelijk massaal optrekken naar het Binnenhof. In sommige gevallen en zeker wanneer je koe, varken of kip bent, is het beter dat je niet àlles weet van de wereld om je heen. In een volgend leven vind ik het bij nader inzien toch ook niet erg als ik als reiger terugkom. Alles beter dan…. juist.

afb.: internet
© lasja
Advertenties

Getagd: ,

§ 20 Reacties op Wat heeft u in de tuin staan?

  • martin schreef:

    Deze koe is zo gek nog niet. De koeien voor het kunsthotel hier niet ver vandaan zijn levensgroot en staan netjes op hun poten, maar hebben allerlei kleurtjes. Als ik je voorbij zie vliegen in een later leven als reiger weet ik nu waarom. Ik wordt kiviet die buitelen zo lekker, roepen zo mooi en zo’n kuifje en een trektocht door de lucht spreken me ook wel aan.

  • kamira schreef:

    Nee reiger wil ik ook niet worden Die hebben een veel te lange nek En ik heb altijd toch al een kouwe nek moet ik nog langere of bredere [shaals?]sjalen aanschaffen
    En om die koeie moest ik wel lachen
    Maar die staan op vele rotondens als ik naar mijn zoons gaat, staan ze daar hele kuddes das kunst zijn te koop

  • kamira schreef:

    zet jij de ennen ff

  • Ik wil wel als Albatros terugkomen. Eén x in de twee jaar aan land om een jong groot te brengen, de rest van de tijd boven zee zwerven. Het lijkt mij wel.Wil ik wel weten of je als Albatros ook kunt genieten van zonsop- en ondergangen en vallende sterren.
    Groet!!.

  • Lasja schreef:

    antoinettte, jaha…en dat allemaal doordat ik een halfuurtje op de fiets zit voordat ik begin met werken 😉

  • Lasja schreef:

    martin, eigenlijk…het allerliefst, kom ik als zwaluw terug 😉

    kamira, die ennen die denk ik er wel bij…;)

    athy, ja…de albatros…zeemans troostvogel…een albatros in de in de buurt wanneer je op zee zat, betekende: land in zicht

  • Haha, kunstkoeien, alleen het woord al…daar wonen mensen met humor! Ben daar dikwijls in de buurt (mijn ouders wonen in O.) dus moet eens gaan kijken. Wat betreft de re-incarnatie, ik heb me al ingeschreven…voor de pingüin, het loopje heb ik al onder de knie;-)

  • pinguïn..trema dus op de i …

  • Ik vind één leven eigenlijk wel genoeg

  • Jacopone schreef:

    Ik vind het een prachtige koe, en ik vind het verschrikkelijk dat ze alleen als melkfabriek worden gezien. Als je van Laren naar Eemnes gaat kom je onderweg twee rotondes tegen met daarop koeien, geweldig. En als ik reigers zie vliegen over ons huis op weg naar de polder, dan ben ik elke keer weer verrukt van die prachtige vleugelslagen en de rust die ze uitstralen

  • Die reiger, hè, die wil in een volgend leven terugkomen als Lasja, die zo mooi kan schrijven.

    Hoe zou overigens kunstmelk smaken?

  • Blewbird schreef:

    Zelf kom ik graag terug als een kleine Kleine Mantelmeeuw. Koe ook goed. Heb je wel eens opgezocht wat reigers zoal eten?

  • Lasja schreef:

    Annelies, hahahahah dat loopje 😉

    paco, hahahah…ik niet hoor

    kamira, ik ook dan

    Jaco, ja…ze feluren de rotondes op…maar stel je eens voor dat er echte koeien op die rotonde zouden lopen…dat zou pas echt opwindend zijn

    ingrid, hahahaha een reiger, luisterend naar de roepnaam: lasja

    blew, oooh ja: een mantelmeeuw,,,prachtige slag…reigers…kikkers, kuikens, vis?

  • svara schreef:

    als mooie stevige boom
    en dan wil ik wel oeroud worden

  • Mo schreef:

    ik wil ook een koei in mijn tuin!

  • maadtje schreef:

    De leer van de reincarnatie dus. Als je als mens het slecht gedaan hebt op aarde, ga je een stappie terug. Kan het me haast niet voorstellen. Mocht het zo zijn, wil ik wel als hond terug komen maar dan wel in een gezin zoals hier. Volgens mijn man en kinderen gaat het Berbervloerkleed genaamd Mol altijd voor alles. En dat wil ik wel. Leuk verhaal van je.

  • Lasja schreef:

    kamira, schrik!!!

    svara, een broodboom?

    Mo, hahahaha…. heb je zo’n grote tuin dan?

    Maadtje, ja sommige honden heb zo’n hondenleven nog niet ….om jaloers op te worden (of om naar uit te kijken natuurlijk)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Wat is dit?

Je leest nu Wat heeft u in de tuin staan? voor zeeschuim.

Meta

%d bloggers liken dit: