Cook it

oktober 31, 2011 § 27 reacties

Sinsds een aantal weken pendel ik regelmatig op en neer tussen Maasstad en Kustdorp. Met de trein. De intercity vertrekt vanaf spoor 12 op Rotterdam Centraal.

Lieve NS, zouden daar een aantal  extra banken  neergezet kunnen worden… gewoon voor de vermoeide reizigers waarvan ik er één ben. Suiker in je koffie doen terwijl je staat en slechts over twee handen beschikt zoals ik, is behoorlijk ingewikkeld. En wanneer de extra bankjes niet kunnen, zouden er dan ergens richels gemaakt kunnen worden met een breedte van zo’n 10 cm en zo ongeveer op borsthoogte. Dank u. 

Vanmorgen lukte me het een zitplaats in de trein te veroveren en lag er een Spits uitnodigend op mij te wachten. Kort en Kauwbaar nieuws biedt deze gratis dagkrant. Zo las ik dat er een speciaal kookboek is uitgekomen voor de aan drugs verslaafde medemens. Bij de verschillende recepten staan speciale icoontjes als wegwijzer. Zo zijn er een recepten waarbij een smiley met 1 tandje staat afgebeeld. Drugsgebruikers schijnen naar verloop van tijd niet alleen huis en have te verliezen maar ook hun tanden. In dit speciale kookboek staan gerechten die je met slechts 1 tand in je mond kunt verorberen. Een recept met het icoon van een miertje geeft aan dat iets meer dan mierzoet is. Verslaafden zijn gek op zoet eten. Ook staan er recepten in die je kunt maken zonder in het bezit te zijn van een gastfornuis; een ommelet vanuit de magnetron is hiervan een voorbeeld. ‘Cook it’ , zo heet dit kookboek. Wel geinig bedacht, die naam. Maar of dit boek een tweede druk gaat halen betwijfel ik. Wanneer een drugsverslaafde geld (over) heeft, gaat hij of zij geen kookboek kopen. Denk ik. Eerder een patatje met of een reuze zak  minimarsjes. En om een verslaafde vanwege zijn verjaardag of vanwege Sinterklaas dit boek cadeau te doen, is vragen om verwijten. Denk ik. Ik was er nog niet uit toen ik er bij Leiden Centraal uit moest, maar misschien brengt u mij op andere gedachten.

Advertenties

Marvin…omdat

oktober 24, 2011 § 2 reacties

KLIK

bloedbraam

oktober 23, 2011 § 11 reacties

De vinger was ooit gebroken en daarna slecht gezet. Het gevolg daarvan was dat hij krom groeide: de top werd een haakje waarmee hij bij het binnenhalen van de netten bleef vasthaken. Keer op keer. Hij liet hem eraf halen, de top.  Zodoende promoveerde zijn ringvinger aan de linkerhand tot langste vinger. In een jolige bui hield hij de stompe vinger tegen één van zijn neusgaten. Wij zagen daar alleen nog maar de lol van in wanneer er een onwetend vriendje of vriendinnetje kwam spelen als mijn vader thuis was. Thuis was meer een honk voor hem; een tijdelijk maar terugkerend verblijf op de dagelijkse route. Een vertrouwd maar slijtend kussen.  Hij ademde zorgelozer in de buitenlucht. De honken die hij daar aandeed waren vol verwachting en verlangen: de strikken die hij zette, het garnalennet dat hij trok, de bramen die lonkten om geplukt te worden.

Hij belt. Zijn wijsvinger is  onstoken vanwege de duindoorns die er in zaten. Het sodawater gaf onvoldoende soelaas. Misschien moet-ie eraf vertelden ze hem in het ziekenhuis. Of ik nog langskom, vraagt hij. In zijn vriezer zit zeker een kilo zelfgeplukte braam. ‘Bloedband, bloedbraam…’, fluisteren mijn aderen.

Herstel

juli 21, 2011 § 22 reacties

Een sterk hart heeft ze, zo vertelde de behandelend arts haar. Ze mocht van geluk spreken. Ook dat. Mager, uitgeput maar niet uitgeblust zit ze in een stoel, op een zacht kussen omdat al haar zitvlees is verdwenen. Goed eten, alles, bewegen en uitrusten in balans, dat is wat haar sterker zal maken. Mam is voorlopig gehuistvest in een Zorgcentrum. Het viel haar reuze mee toen ze het kamertje, de keuken en het sanitair aanschouwde. Toen ze daarna de frisse zeelucht rook door het opengezette raam slaakte ze een zucht: ‘Dit heb ik zoooo gemist’. 

Ik wil alle bloggers en bezoekers bedanken die mijn blogs over mam lazen en erop reageerden. De zomer is nu echt begonnen en die regen? Volgende week is die voorlopig verdwenen. Let op mijn woorden.

groet, Lasja

Zwanenkroos

juni 5, 2011 § 8 reacties

Zwanenzang +  Zwanencruise =  Zwanenkroos

foto: lasja

Slag om de arm

juni 2, 2011 § 23 reacties

Asil Özyürek, hoogleraar gesture language and cognition aan de Radboud Universiteit Nijmegen, heeft onderzoek gedaan naar de relatie tussen taal en lichaamstaal. Ze heeft bewezen dat dit in tegenstelling tot wat andere wetenschappers beweren wel degelijk iets met elkaar te maken hebben. Iemand die veel gebaren maakt die in lijn zijn met dat wat hij/zij vertelt, wordt als betrouwbaar en effectief gezien. Dit verschijnsel is mij eerlijk gezegd niet vreemd. Een leerling die stampvoetend uitbrengt dat hij ‘haat heeft aan…’, maakt op de ander een effectievere indruk dan iemand die zonder blikken of blozen hetzelfde beweert….alhoewel…. Een leerling die met ingehouden woede fluistert dat hij die of die ander in elkaar zal meppen, maakt op mij ook best een betrouwbare indruk. En hoe komt dat dan, vroeg ik mezelf af… Het antwoord is even eenvoudig als voor de hand liggend: omdat ik zo’n leerling ken…ook uit andere situaties.

‘Premier Rutte’, zo stelt Asil in een interview in de Volkskrant van zaterdag 28 mei 2011, ‘doet het perfect. Hij komt betrouwbaar over omdat zijn argumenten en de gebaren die hij daarbij maakt in overeenstemming zijn met elkaar’. Ja en na die zin sloeg bij mij de twijfel toe want ik vind Rutte helemaal niet zo betrouwbaar al zou hij op zijn kop gaan staan of door een brandende hoepel springen. Ik vond hem als lijstrekker van de VVD al een bal en nu als premier vind ik het nog steeds een bal en dus per defenitie onbetrouwbaar. Ik vraag me dan ook af waarom Asil premier Rutte heeft opgevoerd om haar argumenten/onderzoek te staven. Kent ze hem? Mag ze hem? Is ze lid van de VVD? Heeft ze iets van hem nodig? Misschien is het wel te ver gezocht maar voordat ik iemand al dan niet betrouwbaar vind en zeker wanneer ik de persoon in kwestie niet ken en hem of haar dingen hoor zeggen over zaken die mijn leven beïnvloeden, denk ik na over wat de motieven zijn van zo iemand en helemaal wanneer het een politicus betreft. En dat, lieve beeldschermlezertjes, houd ik mijn leerlingen ook voor. Woorden zijn woorden, woorden en gebaren kunnen in overeenstemming zijn maar dat is niet hetzelfde als betrouwbaar…De toets van betrouwbaarheid kan pas dan plaatsvinden wanneer woord en gebaar omgezet worden in daden (of het uitblijven daarvan).

afb.: internet: in gebarentaal: love
©lasja

Pingen en Knijpers

mei 30, 2011 § 29 reacties

Op het gebied van ‘de was’ ben ik tamelijk ouderwets of sympathieker gezegd ‘old school’. Ik weiger al jaren een droogtrommel. Ten eerste omdat ik vind dat het een sta-in-de-weg is en ten tweede omdat ik vind dat de wind zijn werk moet kunnen doen. Ik hang dus mijn versgewassen lappen altijd aan wasrekken buiten die beurtelings een keer aan de schutting hangen of aan de railing van het balkon. Dientengevolge vind ik het een sport apart om knijpers als aandenken mee te nemen uit het buitenland. In Frankrijk hebben ze hele grote…beetje onhandig dat wel maar in aardige kleuren: botergele en mintgroene. Een nadeel is dat ze hooguit een jaar meegaan want dat plastic verkleurt niet alleen in de zon maar het wordt ook hard en als gevolg daarvan wil er nog weleens een knijper knappen op een hoogst ongelegen moment. Ik ben dus onlangs weer overgestapt op houten knijpers. Maar wat een deceptie is dat. Na twee keer een kledingstuk te hebben geknepen, lijkt de veerkracht uit dat ijzeren draadje. De twee helften springen los van elkaar waarna één zo’n houten helft op  de grond valt en de andere met ijzerdraad en al aan je rek blijft hangen. Bij de eerste zeven knijpers heb ik nog geprobeerd om ze weer in/aan elkaar te zetten. Wat een kolerewerk is dus daar ben ik na verloop van tijd mee gekapt.

 Wat ik me afvraag is of die knijpers hedentendage nog gemaakt worden door lieden die al dan niet tijdelijk van hun vrijheid zijn beroofd en mocht dit dan zo zijn of deze lieden moeten werken met slapper ijzerdraad òf dat ze gewoon de kont tegen de krib gooien en zo weliswaar subtiel maar afdoend wraak nemen op hun opvoeding. Sinds ik vanmorgen de voorzitter van de VO-raad hoorde zeggen dat de kloof tussen leerling en leraar geslecht kan worden door leerlingen het goede antwoord met hun blackberry te laten pingen tijdens de lessen  i.p.v. op de oude vinger-in-de-lucht manier ben ik een beetje uit mijn verband en haal ik me van alles en nog wat in mijn hoofd. Tijd om te gaan kijken of de was al droog is.

Waar ben ik?

Je bekijkt nu de Diversen categorie van zeeschuim.