What the F….atboy!

maart 28, 2011 § 17 reacties

‘Kind! Kinderen , heb je voor het leven!’, placht mijn moeder te zeggen. Over het algemeen ervaar ik dat  als een zegen maar soms, ik zeg het eerlijk een burden waar je niet onderuit kunt. Ja, zo is het toch? Dochter moest voor het vak 3D   associëren op het begrip stoel. Waarom stoel. vraagt u zich wellicht af. Niet doen. Heb ik ook niet gedaan. Over sommige opdrachten in het leven moet je niet te lang nadenken omdat je er anders simpel van wordt. Goed, stoel dus. Uiteindelijk kwam ze uit op zitzak en vervolgens op fatboy en vervolgens op het lumineuze idee om de zitzak alias fatboy te vullen met verpakkingen waarin allerhande junkfood geduldig had zitten afwachten totdat het verorberd werd.

Het idee is natuurlijk schitterend, orgineel, kunstzinnig haast!

 Stoel→ Zitzak→ Fatboy→gevuld door Junkfood  

En je gunt je kind altijd een plek op een erepodium. Dus je stimuleert zo’n idee. Aan alle kanten. Je denkt mee over de uitvoering (de fatboy moest van stevig en doorschijnend plastic want anders zag  je de vulling niet). Het ontwerp moest verkleind worden want het ging slechts om een prototype. De uitvoering diende deels te geschieden op het naaimachien… een voor Dochter prehistorisch apparaat. Om een lang verhaal kort te maken. Hij is er uiteindelijk gekomen: Fatboy filled with junkfood.  Zondag rond de klok van 16.00 uur zag hij het licht. Dat zijn komst gepaard ging met menig verbeten vloek en verwensing zetten we niet op het geboortekaartje. Dat houden we tussen ons. Daar vertrouw ik u in.

© lasja
afb.: internet
Advertenties

Speciaal

maart 3, 2011 § 6 reacties

Het speciaal onderwijs afschaffen omdat je vindt dat kinderen niet geëtiketteerd mogen worden, is niet alleen schijnheilig maar ook misdadig. Voor veel kinderen die moeite hebben om het tempo in het reguliere onderwijs bij te houden, is het speciaal onderwijs de enige mogelijkheid om zich gedurende  hun schooltijd nou juist nèt niet geëtikketteerd te voelen. Of zoals Dochter vanmorgen verzuchtte: ‘Ik zou willen dat er op MBO niveau ook een mogelijkheid was om speciaal onderwijs te volgen. Ik ben er zo moe van om altijd achteraan de horde te lopen en te moeten horen dat ik traag ben. Op de Meerpaal* was iedereen traag en voelde dat niet als een probleem’.

Het is een harde constatering dat je dingen niet kunt/begrijpt terwijl je zo ontzettend je best doet en het zo graag wil begrijpen. Zolang Dochter op school zit, wordt ze  geconfronteerd met de dingen die ze niet kan. Het is een monster dat constant op de loer ligt en haar steeds opnieuw aanvreet.

Doordat ze in haar eigen tempo op de Meerpaal haar MAVO-diploma heeft kunnen halen, groeide haar zelfvertrouwen. Maar nu na anderhalf jaar MBO is dat zelfvertrouwen gereduceerd tot een vliesdun schild. Haar woede verandert in wanhoop. En ze voelt zich heel erg geëtikketeerd.

– wordt vervolgd-

* Meerpaal = Een school voor het voortgezet onderwijs waar kinderen met een leer en/of gedragsprobleem in 5 jaar tijd hun VMBO-tl diploma kunnen halen. Een school waarvan er naar mijn mening te weinig van zijn in Nederland.

Waar ben ik?

Je bekijkt nu de Dochter categorie van zeeschuim.